‘Heaven has come to kiss the earth: Peace’ – Els Hartog

“Heaven has come to kiss the earth : Peace”

Tijdens de zangdienst van afgelopen zondag wordt ik geraakt door het lied Peace Be Still. Eenmaal thuis open ik mij journalingbijbel en ga op zoek naar beloften over vrede. Ik moet als eerste denken aan Jezus als ons vredevorst. We vieren advent en lezen over de profetie die Hem de Vredevorst noemt (Jesaja 9:5). Ook op het moment dat Jezus’ geboorte bij de herders aangekondigd wordt, lezen we over vrede.

Bij zijn geboorte ging de hemel open en zongen de engelen dat het Gods eer is om vrede op aarde te brengen, omdat Hij een behagen in mensen heeft. (Lukas 2:14)

Zo zong een engelenleger hoe de hemel de aarde zou raken. Als je Jezus liefde, zijn welbehagen in jou, ontdekt dan brengt dit vrede. Daarom gaf het God vreugde om naar de aarde te komen. Hij verlangde ernaar om zijn liefde en goedkeuring aan de mensen te laten zien. Daar wil Hij je mee omringen. Wat heerlijk dat God ons deze oplossing aanbiedt in zijn Zoon. En dat we bij Hem het antwoord mogen zoeken voor de druk die we in ons leven kunnen ervaren. De oplossing die God biedt is samen te vatten in één woord: vrede !!

Lees eens mee in Jesaja 26 (BB): Jesaja zegt:

In die tijd zal in het land van Juda het volgende lied worden gezongen:
‘Wij hebben een sterke
De goedheid van God zijn de muren van die stad.
2 Doe de poorten open!
Dan kan het rechtvaardige en trouwe volk naar binnen gaan.
3 U heeft het beloofd:
U zal vrede geven aan de mensen die helemaal op U vertrouwen.
4 Vertrouw voor altijd op de Heer,
want de Heer is een eeuwige rots waarop wij veilig zijn.

Er zijn verschillende vijanden die ons van die vrede willen beroven, denk aan angst en bezorgdheid. Gods belangrijkste bescherming tegen angst en bezorgdheid is vertrouwen op Hem.

De Engelse King James vertaling zegt: ”U bewaart diegene in volmaakte vrede, wiens gedachten op U gericht zijn omdat hij op U vertrouwt. ”
De NBV zegt: “De standvastige is veilig bij U, vrede is er voor wie op U vertrouwt.”

Door onze gedachten standvastig op God te richten, worden we door Hem bewaard in ‘volkomen vrede’. Dat is de complete afwezigheid van angst en zorg. Dat is perfecte vrede! Mijn manier van denken beïnvloedt dus de mate waarin ik die vrede kan ervaren. Jesaja geeft ons de aanmoediging: “Vertrouw op de Heer, want Hij is een eeuwige rots”. Onze emoties kunnen misschien onstuimig zijn als de golven van de zee, maar ons anker is vastgemaakt in de rots: Jezus!

Wat bemoedigend om dat met dit lied “Peace be still” uit te zingen, en dit bijbelvers te proclameren als waarheid over mijn leven. Zing en lees je mee?? En zie hoe de hemel zich opent in jouw leven om op de belofte van perfecte vrede te zetten!

Bron: Veilig bij God – Derek Prince.

Lied: Peace be still – The belonging Co ft lauren Daigle

Reuzenblog – Linda Roozemond

Afgelopen zondag mochten alle ouders met hun groene en blauwe kids naar de Kick-off van het nieuwe seizoen. Met behulp van een prachtig toneelstuk werd weergegeven wat wij het komende seizoen eigen mogen maken.

Juda en Guus waren aan het buitenspelen tot ze plots bruut werden gestoord door een gigantische zwarte reus! Gelukkig sprong er een witte leeuw tussen, die de kinderen beschermde en tegen de reus begon te vechten. De vechtpartij werd zeer levendig weergegeven. Lieve broers en zussen uit het Prieel; jullie hebben echt wat gemist! Toen de strijd heviger werd, kregen Guus en Juda de ingeving om de kleurige pijlen te gebruiken, die ze vonden op hun verstopplaats. Dit was een goede zet, want zo overwonnen de kinderen samen met de witte leeuw de zwarte reus!

Naast het toneel werd de kracht van ‘samen’ duidelijk gemaakt door verschillende spellen. We gingen naar huis met mooie woorden en het boekje “De macht van de witte leeuw – versla jij de vijand in jouw leven?”

En dan is het maandag. Ik herhaalde de lessen die we zondag leerden aan de kinderen en stelde mijzelf de vraag hoe ik dit over zou kunnen brengen bij ze. Gelukkig krijgen we altijd snel praktijkoefeningen. De volgende dag ging ik namelijk in een nieuwe jurk naar mijn werk. Je moet weten, dat ik het spannend vond om deze jurk aan te trekken. Na de drie bevallingen van mijn prachtige kinderen, heb ik een flinke tijd geschommeld met mijn gewicht. Ik snapte mijn lijf niet meer. Of ik nou wel of soms bijna niets meer at, mijn lijf werkte niet meer mee. Het kostte jaren om hier vrede in te krijgen. En nog steeds blijft het een zwakke plek.

Mijn man en vriendin overtuigden mij om mezelf niet meer zo te verstoppen en daar stond ik dinsdag… In een mooie strakke jurk. Bij de toiletten kwam er een vrolijke dame op mij afgestapt

‘Wat heb jij een práchtige buik!’
‘Uh.. – … dankje?’

De vrouw dacht dat ik in verwachting was. Au. Dit doet zeer. Weetje. Waarom heb ik die jurk aangedaan? Ik hang hem terug in de kast en doe hem niet meer aan. Onderweg naar huis zei de Heilige Geest tegen mij ‘Dit was een reus.’ Thuisgekomen schoot mijn man in de lach. ‘Maar je hebt toch ook een prachtige buik.’ Oja J Omdenken. Mijn pijlen pakken.

’s Avonds had ik de mogelijkheid om het voorval met mijn dochter te delen. Tot op dat moment wist zij nog geen reuzen te benoemen in haar leven. Maar na mijn verhaal gehoord te hebben, deelde ze dat er die dag een jongen was geweest die had gezegd dat hij haar stom vond. Dit deed haar zeer. De dag erna kregen mijn dochter en ik ’s ochtends een flinke ruzie. Bij het goedmaken kregen we beide het inzicht dat we tegen elkaar hadden gevochten in plaats van tegen onze reuzen.

Als afsluiting nog dit; Deze week werden we er aan herinnerd wat de betekenis van haar naam is.

Mijn dochters naam betekent: JAGER

Spreek jouw rechtvaardigheid uit en ontvang het goede

Download: Geluidsbestand | Presentatie

Kees Tanis sprak 4 november 2018 over “Spreek jouw rechtvaardigheid uit en ontvang het goede”

PI Vught, de gevangenis – Melanie Domburg

Al ruim een jaar vertrekken wij eens in de 2 maanden ’s ochtends om 7:00 vanaf de Staver, met elke keer een verschillend gezelschap, naar PI Vught. De rit van 5 kwartier gaat gepaard met flink wat gegaap en gekletst.

Aangekomen bij de PI Vught zien we de grote muren en deur. Daarachter moeten we nog eens 10 deuren door eer dat we zijn waar we moeten zijn. Alle spullen moeten door de scan, inclusief de gitaar, de schoenen en de kleinste sieraden. Om half 9 staan we dan eindelijk in het multifunctionele zaaltje, wat in dit geval gebruikt wordt voor een protestantse dienst, de Boeddha’s parkeren wij achter een gordijntje. Wij drinken een bakje koffie, bereiden ons voor om 9:45 de 1e groep te ontvangen.

Dominee Anne doet het woord en wij zingen een aantal nummers met de band. De band bestaat de afgelopen twee keren ook uit 2 gedetineerde die er enorm van genieten om mee te doen. Sommige gedetineerde komen alleen even voor een verzetje. Maar andere komen echt oprecht naar de dienst, zingen en klappen mee en vertellen een bijzondere atmosfeer te ervaren. Enkele stoere en onder getatoeëerde mannen laten zo waar voor zich bidden.

Het mooiste vind ik dat we voor sommige echt een licht puntje mogen zijn. De pianist uit Vught geniet nog weken na. De gedetineerde komen ons persoonlijk bedanken dat we de moeite nemen om zover te rijden en al de deuren door moeten. De enige keer wanneer er teleurgestelde blikken zijn, is als we zeggen dat we er pas over 2 maanden weer zijn, of als de koekjes op zijn. Zingen in Vught, achter 10 deuren, is een unieke kans. Jezus is daar als we er zijn. Dat weet ik zeker!

Als een blaadje in de wind – Ruth de Landmeter

Als een blaadje in de wind, kwetsbaar en broos verlangend naar Uw leiding waar U mij ook plaatst.

Zoals elke moeder ging zij op weg om haar dagelijkse boodschappen te doen, lichtelijke pijn in haar rug, maar zoals zo velen ging ze gewoon maar door. Ineens vanuit het niet tilde ze haar mandje op, hoorde iets knappen in haar rug en wist “dit is niet goed”. Op adrenaline gedreven kan een mens nog veel, al zwetend en duizelig liep ze nog naar haar fiets en belde haar man.
Een kort maar krachtige boodschap vertelde hem dat het niet goed ging. Met de fiets in haar hand zag ze haar man aankomen, het werd zwart en ze kon zich overgeven, daar lag ze dan midden op de straat.

Ze hoorde wel de stemmen, maar kon niks doen of zeggen, overgeleverd aan de mensen om haar heen. Ze voelde een natte doek op haar gezicht, een telefonerende mevrouw in paniek die om een ambulance vroeg.
Een man die op haar borstkas drukte omdat hij dacht dat ze geen hartslag meer had. De stem van haar man gaf haar rust, dat het oké was en het weer goed kwam. Mensen in rep en roer, daar ligt ze dan, wat kon ze doen?, helemaal niks.

Een sirene hoorde ze in de verte, “kwam die voor mij?” is wat ze dacht, ze wilde naar huis mompelde ze nog wat, maar ze moest met hen mee, naar het ziekenhuis. Platgespoten door een infuus, maakte ze een helse reis, een reis naar niemandsland, donker, verlaten en alleen, ze hoorde niks, geen geluid, geen vormen of dingen die haar bekend voorkwamen, gewoon niets, vreselijk daar wilde ze niet zijn, ze voelde dat ze schreeuwde, maar kon haar eigen stem niet verstaan.

Ze werd wakker in het ziekenhuis toen ze weer de stem van haar man hoorde en werd wakker in het felle licht. Het eerste wat ze kon zeggen was of haar man wel een foto had gemaakt. Ze konden er om lachen samen, maar na lang wachten en een mini onderzoek mocht ze naar huis. Ze dacht “Naar huis?”, “Hoe dan?”, nog zwaar onder de medicatie was ze moedig en vroeg God om kracht, leunend op haar man liepen ze samen deze nachtmerrie uit en kwamen veilig thuis, een periode van herstel brak aan. Overgeleverd aan hulp, alles stopt, maar draait ook door, niet op jouw manier, maar het loopt en draait en gaat zoals het gaat. Dankbaar om alle hulp, ook dat moest ze nog leren, ontvangen was niet haar sterkste kant. Hoe gaat het nu met haar? Heeft ze nog veel pijn?

Het gaat met mini stapjes vooruit en soms weer achteruit. Het keer op keer maar loslaten en overgeven. Over 3 weken verhuizen, daar kijken we al zo lang naar uit. Niet te weten dat dit zou gebeuren en je dus soms overgeleverd ben aan je omstandigheden. Natuurlijk vliegt het je soms aan, vraag je je af waarom de dingen gebeuren, waarom Hij dit toe laat en bid je voor genezing en een wonder.

Het geeft mij moed te weten dat Hij in control is, Hij mijn noden kent, ik door zijn striemen ben genezen, de liefde van Hem door jullie heen stroomt om voor mij en mijn gezin te bidden.
Het maakt je weer klein, broos, stil en afhankelijk, makkelijk is het nog steeds niet, maar Zijn wegen zijn niet altijd de onze, dus laat ik het in vertrouwen los en blijf hoopvol.

Teksten om je aan vast te houden:

‘Laat los en gij zult losgelaten worden…’ Lucas 6: 37 NBG

‘Mijn genade is u genoeg…’ 2 Korinthe 12:9