Lois vd Kamp – deel 2

Hallo hallo,
Inmiddels zit mijn maand in Indonesie er op. Ik heb hier gewerkt en gewoond bij Hein en Giny zij hebben een organisatie die Careforce Indonesia heet. Hier mag ik helpen met verschillende projecten. Dit doe ik alleen of samen met Robin, een meisje dat hier ook woont en vrijwilligerswerk doet. Ik zal daar iets meer over vertellen.

Clini clowns Samen met een groep jongeren uit de kerk mochten we een keer in de twee weken op zaterdagochtend verkleed als clowns naar het ziekenhuis in Denpasar gaan. Op de afdeling die wij bezoeken liggen kinderen met kanker. De gezondheidszorg hier is erg slecht en de kinderen liggen hier dan ook vaak uitzichtloos de hele dag op bed. Ook de ouders van deze kinderen zijn de hele dag in het ziekenhuis. Het ziekehuis en de zorg hier is totaal niet te vergelijken met wat we in Nederland hebben. Daarom is het zo mooi dat we met een groep jongeren deze kinderen blij mogen maken door spelletjes met ze te doen, knutselwerkjes te maken en er gewoon voor ze te zijn. Deze jongeren uit de kerk zijn alleen vrij verlegen en vinden het moeilijk om zich ook daadwerkelijk te gedragen als clowns. Hein en Giny hadden mij gevraagd of ik kon nadenken over een manier om deze jongeren hiermee te helpen. Samen met Robin heb ik een avond georganiseerd. Tijdens deze avond wilden proberen de jongeren uit hun comfort zone te laten stappen. Tijdens deze avond kwam ook boven tafel dat de jongeren eigenlijk geen idee hadden wat een clown deed. Robin en ik hebben een toneelstukje gedaan om te laten zien hoe je als clown de kinderen kunt entertainen. Daarna hebben we de jongeren in het diepe gegooid. In groepjes van 2 moesten ze nu hun eigen clowns act gaan maken. Het was echt een super avond, we hebben erg gelachen met elkaar en ik denk dat we de jongen zeker iets hebben kunnen leren. Het bezoek aan het ziekenhuis na deze avond was ook erg geslaagd, twee jongens hebben een clownsact voor de kinderen gedaan, ik heb de kinderen geschminkt en we hebben een fijne tijd met elkaar gehad.

Kampoung
Twee keer in de week ging ik naar de kampoung. Dit is een rijtje met 3 huisjes. In deze huisjes wonen 3 gezinnen met een aantal kinderen met een handicap. Twee van de meisjes die hier wonen geef ik op dinsdag en donderdag ochtend fisio therapie, speel met ze en geef ze aandacht. Op Bali is er geen plek voor kinderen met een handicap, dus deze kinderen blijven thuis, maar ook ouders willen eigenlijk niet voor deze kinderen zorgen. Ze krijgen nauwelijks tot geen liefde. De eerste keer dat ik hier kwam moest ik wel een paar keer slikken. Voor de huisjes lagen kinderen gewoon op de grond op een dun kleedje. Sommige kinderen waren niet eens aangekleed. Een van de meisjes waar ik voor kwam zat naakt op de grond en haar kleren waren voor haar op de grond gegooid, maar door haar handicap kan dit meisje zichzelf helemaal niet aankleden. De kinderen worden volledig aan hun lot overgelaten. Het is dus erg belangrijk dat deze kinderen en de ouders zien dat ze er toe doen. Nanda en Ayu genieten enorm van de tijd en aandacht die ze krijgen.

Akademi Kristus
Op maandag, dinsdag, woensdag en donderdagmiddag heb ik meegewerkt aan een project van mensen uit de kerk. Veel kinderen uit de sloppenwijken achter het Australisch consulaat doen hier mee aan hun programma´s. Op maandag, dinsdag en woensdag geef ik samen met Robin Engelse les. Dit was erg leuk om te doen. Veel kinderen hier gaan niet naar school, dus op deze manier kunnen we ze toch de basis Engels leren. Op donderdag ondersteun ik Neta. Neta is een Indonesische vrouw van 24 jaar oud. Ondanks dat ze gestudeerd heeft om juf te zijn vindt ze het erg moeilijk om op een leuke en creatieve manier les te geven. De eerste keer dat ik ging kijken schreef ze uitleg en sommen + uitleg op het bord. Dit schreven de kinderen over en dat was dan de les. Ik heb haar de afgelopen weken geholpen met ideeën om meer creativiteit in haar lessen te krijgen door middel van spelletjes, werkbladen en andere leuke activiteiten.

Kosje op de Sumbaplaats
Op woensdag, donderdag en vrijdag ben ik met Robin mee geweest. Zei heeft een project in een arme wijk in Denpasar. Hier geeft zij Engelse les aan een klein groepje kinderen uit deze wijk. Dit doet ze in een Kosje. Dit is een klein huisje van 3 bij 3 meter. In zo’n soort gelijk kosje in de buurt wonen ook gezinnen. Deze kinderen komen dan naar de Engels lessen van Robin. Ik heb haar de afgelopen weken mogen helpen. We hebben het gehad over het thema My Body en het thema de wereld behandeld.

Amed
Maandag 4 maart ben ik met Hein & Giny, Wajan & Selfi (een stel uit de kerk) en Robin naar Amed geweest. Een klein toeristisch dorpje op Bali. Een aantal jaar hebben Hein en Giny daar een familie ontmoet. Ze wonen met een aantal mensen bij elkaar in de bergen. Hein en Giny bezoeken deze mensen eens in de 6 weken en verlenen dan hulp op het gebied van gezondheid, kletsen met de mensen en bidden met de mensen. Dit laatste is erg bijzonder, want de mensen die hier wonen zijn Hindoe. Ze moeten daarom ook erg voorzichtig zijn. Samen met Robin hebben we de kinderen die hier wonen een Engelse les mogen geven en spelletjes met ze gespeeld. Ondanks dat deze mensen weinig hebben waren ze zo liefdevol en open richting ons. Dit was zo mooi om te zien.

Natuur en Cultuur van Bali Naast dit alles heb ik ook mogen genieten van de prachtige natuur en cultuur van Bali. Zo ben ik met Robin op de scooter naar een heel mooi strand geweest. Het was een uur rijden door de prachtige natuur dit was echt genieten even een dagje uitrusten. Ook zijn we met twee jongeren uit de kerk een avond op stap geweest toen er in de straten van Bali een feest van de balineese hindous was. Dit was leuk om mee te maken, iedereen was gekleed in traditionele balineese kleding, er was muziek en werd gedanst. In mijn laatste week hier in Bali zijn we nog met een jongen uit de kerk naar de rijstvelden van Ubud geweest. Ook dit was erg indrukwekkend en super mooi.

Wat nu? Mijn plan was om na mijn maand Indonesië rond te gaan reizen in Azië. Meer gericht een soort van vakantietrip, maar ik heb gemerkt dat mijn hart toch meer ligt bij het ministry werk wat ik de afgelopen weken heb gedaan. Daarom heb ik besloten terug te gaan naar Zuid Afrika. Hier wil ik een DTS gaan volgen. Tijdens deze DTS zal ik bezig zijn met ministry door middel van preforming art, dus zang, dans en toneel. Tijdens mijn DTS hoop ik meer te leren en te zien van wie God is en wie ik ben in Hem. Ik denk dat dit een mooie basis zal zijn voor wat ik misschien in de toekomst nog mag doen. Voordat ik terug ga naar Zuid Afrika ga ik naar Thailand en Maleisie. 5 April zal dan mijn DTS beginnen. Dit is totaal niet wat ik gepland heb, maar ik heb er onwijs veel zin in en ik ben benieuwd wat het me allemaal nog meer gaat brengen.

Ik ben van plan toch regelmatig iets te laten weten over wat ik doe, dus als je het leuk vindt om mijn nieuwsbrief te blijven krijgen geef me dan even je mail adres, dan houd ik je op de hoogte.

Groetjes,
Lois